Polecamy

Termoizolacja

Konieczność stosowania łączników mechanicznych uzależniona jest bezpośrednio od rodzaju podłoża, na którym wykonywana jest termoizolacja, jak również od rodzaju odpowiednio dobranego systemu ociepleń. Systemowe pakiety nie uwzględniają elementów takich jak narożniki z siatką, listwy startowej czy listwy przyokiennej z racji trudności w ich przeliczeniu na powierzchnię elewacji.

 

Łączniki montażowe (wbijane lub wkręcane) stanowią obligatoryjne wyposażenie systemu Ecorock Max. Łączniki z dodatkowymi 14 cm talerzykami dla systemu Ecorock L są opcjonalne.

 

Jaki łącznik i gdzie ?

W zależności od rodzaju podłoża stosujemy dwa rodzaje łączników ze stalowym trzpieniem 8 mm o łbie plastikowym i koszulce z talerzykiem 60 lub 140 mm :
– struktury porowate (beton komórkowy, Ytong), pustaki (cegła kratówka, Uni Max, Porotherm) – łączniki wkręcane,
– podłoże z cegły ceramicznej pełnej, cegły silikatowej, betonu – łączniki wbijane.
Niezależnie od wysokości budynku minimalna głębokość zakołkowania powinna wynosić:
– w betonie i cegle pełnej: 5 cm,
– w cegle kratówce, betonie komórkowym: 8-9 cm.

 

Kiedy stosujemy łączniki mechaniczne ?
Przy wyborze rodzaju płyt fasadowych z wełny oferowanych w danych systemach należy zwracać uwagę na rodzaj materiału oraz jakość wykonania ścian zewnętrznych, gdyż można już na tym etapie eliminować przyszłe i niemiłe dla nas niespodzianki w postaci późniejszej konieczności naprawy błędów i ponoszenia dodatkowych kosztów.

 

Dla nowowznoszonych ścian o tzw. „silnym podłożu”, czyli z betonu, elementów ceramicznych, keramzytowych, silikatowych do 20 m wysokości budynku, dla których odchyłki od pionu powierzchni i krawędzi na wysokości jednej kondygnacji budynku wynoszą max. do 6 lub 10 mm, stosuje się płyty z wełny lamelowej Fasrock L o strukturze włókien prostopadłych do ściany, które tylko kleimy do ściany zaprawą klejącą, nanosząc ją na całą powierzchnię płyty, a nie na placki i co jest jeszcze bardzo ważne bez konieczności używania łączników.

 

Dla nowowznoszonych ścian powyżej 20 m dla ww podłoży oraz już od poziomu terenu o tzw. „słabym podłożu”, czyli np. istniejącego tynku, który najczęściej jest już zabrudzony i praktycznie nie będziemy mogli go dokładnie wyczyścić oraz podłoża z gazobetonu, którego powierzchnie traktuje się jako pylącą, można zastosować płyty np. Fasrock– L, które dodatkowo, (oprócz klejenia), zawsze mocuje się łącznikami posiadającymi talerzyki o średnicy 14 cm w ilości 4 szt. na 1 m2 ściany (w strefie krawędziowej 7 szt/m2), umieszczonymi na pionowych stykach płyt o wymiarach 120 / 20 cm z wełny lamelowej. W przypadku kiedy ściany nie „trzymają pionu” albo beton ścian ma raki, wieńce wystają ze ścian, a zaprawa ze spoin, albo na ścianach istniejący już tynk posiada fakturę o różnicach na swojej powierzchni do 2 cm, to aby nie zużywać niepotrzebnie kleju, można skorzystać z systemów, które oferują płyty z wełny o poplątanym i zaburzonym włóknie, ale ułożonym bardziej równolegle do ściany, np. Fasrock Max. Płyty te montuje się nanosząc zaprawę klejąca 6 plackami na płytę o wymiarach w rzucie 50/100 cm z wałkiem kleju ułożonej po jej obrzeżu i użyciem łączników, niezależnie od rodzaju podłoża i wysokości ściany budynku. Łączniki mogą mieć talerzyki o średnicy około 6 cm i stosuje się je średnio w ilości 8 szt. na 1m2  fasady